achtergrond

12 JANUARI 2006 Boysproject geeft jonge mannenprostituees thuisgevoel en aandacht waar ze naar snakken

,,Bikkelharde leven op straat beetje leefbaar maken''

 

Boysproject wil de jonge mannenprostituees die hun lichaam verkopen in en rond het stadspark en de stationsbuurt het thuisgevoel geven waar ze zo naar verlangen. In een gezellig appartement in de Quellinstraat kunnen de jongens af en toe even bekomen van het bikkelharde leven op straat. ,,We koesteren niet de illusie dat we die kereltjes allemaal uit de prostitutie zullen halen'', zeggen Dirk en Greet van Boysproject. ,,We willen hun loodzware overlevingsstrijd alleen maar een beetje leefbaarder maken.''

 

Jeroen VERELST

 

Dirk werkt al bijna tien jaar met jonge gastjes die zich noodgedwongen prostitueren om te kunnen overleven. Hij richtte de Joego-club op, een toevluchtsoord voor jonge inwijkelingen uit het door oorlog verscheurde ex-Joegoslavië. Toen het Roemeense bloemenverkopertje Puia brutaal werd vermoord, zette de stad Project Antwerpse Straatkinderen (PAS) op poten. De Joego-club ging op in het groter verband.

,,PAS was een schitterend en broodnodig initiatief, maar het prostitutiethema verzeilde wel een beetje naar de achtergrond'', blikt Dirk terug. Het idee voor een plek waar de hele doelgroep van mannelijk straatprostituees terecht kon, kwam terug naar voor. Na een frustrerende tocht langs alle instanties en een ellenlange administratieve rompslomp, kon Dirk anderhalf jaar geleden eindelijk starten met het Boysproject. Boys omdat mannelijke prostituees nu eenmaal bijna allemaal jong zijn. ,,Het is een ander wereldje dan de vrouwenprostitutie'', verduidelijkt Dirk. ,,Vrouwen liggen ook nog goed in de markt als ze een dagje ouder worden. mannenprostituees moeten er jong en onschuldig blijven uitzien. Wie rimpels of een baard krijgt, heeft afgedaan.''

In de Quellinstraat, op een boogscheut van het stadspark, werd een appartement omgetoverd tot een gezellige uitvalsbasis voor Boysproject. Maar het echte karwei was om de jongens de weg naar Boysproject te tonen. ,,Niet gemakkelijk'', geeft Dirk toe. ,,De groep van mannenprostituees is heel divers. Veel van die gasten verdwijnen plots van de straat, om dan een paar maanden later weer op een andere plaats in de stad op te duiken. Je hebt twee grote groepen. De Belgische jongens werden vaak misbruikt in hun jeugd, hebben een verleden in instellingen,... Het gros van de gasten uit het Oostblok is hier illegaal en is puur bezig met overleven. Ze beginnen bijvoorbeeld als bloemenverkopertje. Maar dat brengt niet op en als ze dan andere voorstellen krijgen die hen een pak meer opbrengen, is de keuze snel gemaakt. Ze zijn meestal ook helemaal niet homo, ze zoeken gewoon wanhopig naar manieren om aan geld te geraken.''

Volgens Greet, de andere helft achter het Boysproject, is goeie ouderwetse mond-aan-mondreclame nog altijd de meest doeltreffende manier om de jongens te overtuigen. ,,Een paar gasten zijn makkelijk te bereiken. Er is toch een zeker groepsgevoel bij de jongens, ze accepteren mekaar en weten dat ze elkaar kunnen vertrouwen. Als ze van één van de mannelijke prostituees horen dat wij okee zijn, vertrouwen ze daarop.''

Naast de aanloopkamer in de Quellinstraat is Boysproject ook actief op straat om de jongens op te zoeken in hun eigen leefwereld. Op die manier houden we voeling met de doelgroep, leggen we nieuwe contacten en bereiken we gasten die niet tot bij ons geraken. Ook op straat maakt Boysproject zijn veiligheidsopdracht waar, veel aandacht gaat ondermeer naar preventie op vlak van veilig vrijen. Op straat geven we uitleg, delen gratis condooms uit en proberen waar mogelijk een antwoord te bieden op de hulpvraag van de jongens.

In het appartement kunnen de jongens woensdagnamiddag, donderdagavond en op afspraak terecht om zich te wassen, iets te eten, tv te kijken, op internet te surfen. ,,De gewone dingen die mensen thuis doen'', legt Greet uit. ,,We willen de jongens toch een beetje een thuisgevoel geven. Een rustige en veilige plek waar ze af en toe even het harde leven op de straat kunnen ontvluchten.'' Om die veiligheid te garanderen, laten Dirk en Greet nooit meer dan 7 gasten tegelijk binnen in het appartement.

Eén keer om de twee weken komt de dokter van het Antwerps Gezondheidshuis voor Prostitutie (Ghapro) langs, die de jongens gratis onderzoekt op HIV of andere seksueel overdraagbare ziektes (SOA's). ,,De gasten maken daar toch gretig gebruik van'', weet Dirk. Op straat zijn ze niet bezig met hun gezondheid. Die maakt hen zwak, en dat kunnen ze in hun overlevingsstrijd missen als kiespijn. Maar hier voelen ze zich op hun gemak en kan het wel.'' Elke week organiseert Arktos, een vormingsorganisatie voor kwetsbare jongeren, ontspannings- en vormingsactiviteiten voor de jongens van het Boysproject. Er is ook hulpverlening voorzien op andere vlakken. Overnachten kan niet bij het Boysproject, maar de jongens worden wel op weg gezet naar de juiste adressen. Voor paperassen, de zoektocht naar een job,... krijgen ze goeie raad en een duwtje in de rug.

Toch koestert Boysproject niet de aartsmoeilijke en misschien naïeve ambitie om alle jongens uit de prostitutie te halen, en op weg te zetten naar een beter leven. ,,We willen hun loodzware overlevingsstrijd gewoon een beetje leefbaarder maken'', reageert Greet. ,,En soms is het resultaat dat ze inderdaad de prostitutie vaarwel zeggen. Ze vinden werk, krijgen een stabiele woonsituatie,... Voor de Belgische jongens is dat iets makkelijker. Nog altijd een gigantische stap, maar toch iets makkelijker dan bij de Oost-Europese jongens. Ze krijgen nu eenmaal meer kansen in onze maatschappij.''

Door onze aangepaste manier van werken, winnen we het vertrouwen van deze gasten die vaak hun vertrouwen in de maatschappij verloren hebben. Door mee in hun leefwereld in te stappen, kunnen we een brug vormen tussen het straatleven en de wereld daarbuiten. We geven hen waarde mee die ze op straat niet leren, erkennen hun kwaliteiten die ze ook op meer legale terreinen kunnen gebruiken. Op die manier werken we aan veiligheid. We trachten gasten die anders vaak voor veel overlast zorgen en het onveiligheidgevoel vergroten, weer op het goede pad te brengen.

De grote frustratie van de drijvende krachten achter Boysproject is dezelfde als bij veel andere, idealistische sociale werkers. Te weinig geld en te weinig middelen. ,,Het aller, allerbelangrijkste voor die jongens is de aandacht die ze hier krijgen. Dat is een andere reden waarom we hier maar 7 prostituees tegelijk binnenlaten. Ze genieten er ontzettend van om even met ons te kunnen praten, te merken dat er iemand oprecht in hen geïnteresseerd is. We geven hen erkenning. We overtuigen hen dat ze iets in hun mars hebben, dat ze iemand zijn. Maar wij zijn maar met twee, plus twee vrijwilligers die heel hard werken maar natuurlijk ook andere verplichtingen hebben. We moeten onze aandacht verdelen en we komen krachten tekort. En reken maar dat de nood hoog is. De jongens staan hier een half uur op voorhand in de kou te wachten, om toch maar zeker te zijn van een plaatsje binnen.''

Mensen die interesse of vragen hebben betreffende Boysproject, kunnen de werking bereiken op boysproject@antwerpen.be en 03-293 95 90

Boysproject valt onder CAW De Terp vzw en wordt gesubsidieerd door de stad Antwerpen in het kader van het Veiligheids-en Preventiecontract.